Kruishoutem 2004

Op zaterdag 23 oktober waren we weer eens uitgenodigd voor onze jaarlijks terugkerende vliegvis uitstap naar Kruishoutem. En zoals het cliché het altijd zegt; de thuisblijvers hadden natuurlijk weer eens ongelijk. Ido (hij die altijd kou voeten heeft) zou Jan ophalen en we zouden stipt om 7u30 bij ons vertrekken om ons naar West-Vlaanderen. Daar aangekomen moesten we vaststellen dat we zeker niet de eersten waren. Enkele fanatici, we zullen geen namen noemen, waren al op het water. Ik zag ook dat de boten die al bezig waren meestal Loch Style visten. We waren met een 20 tal Fly Only leden. (niet iedereen heeft een Belly boat of wil erin en vanaf de kant vissen biedt weinig mogelijkheden ter plaatse)

We werden welkom geheten door René en enkele mensen van de Hawthorn club en daarna begonnen we met het monteren van onze hengels en Belly boats. De laatste tijd neem ik twee of meer hengels mee want het verwisselen van lijnen gaat niet zo vlot als je op het water dobbert. De Rudy heeft een systeempje gemaakt waarmee je 3 (of meer?) hengels kan vervoeren met je Ille Flottante. Misschien eens een plannetje maken om uit te delen, Rudy? Goede ideeën zijn altijd meer dan welkom.
Er was een visuitzetting geweest van ongeveer 600 kg, enkele weken geleden, dus je begrijpt dat het optuigen van mijn hengels en mijne Fatcat een stresserende bedoening was. Een (9,6' Loomis Gls) met een drijvende #7 lijn en op de top een oranje blob fly die ik op Kluizen nog van de Jan gekregen had en een klein feloranje streamertje zouden het moeten doen. Mijn andere (10' Orvis Tls voor een #6 lijn) had ik opgetuigd met op de top een Clifton en op de dropper, ik viste maar met 2 vliegen, een wat groot uitgevallen, zwarte superglue buzzer met rode cheeks. Na nog wat raadgevingen van de lokale broeders konden we aan de slag. Het weer was goed en de verwachtingen hoog gespannen, want verleden jaar heb ik hier …tig vissen gevangen, enz…, dus vlug het water op.
Sinds mijn avontuur in Ierland had loch style vissen voor mij geen geheimen meer dus probeerde ik het op die manier, maar met weinig succes. Ik kreeg wel enkele volgers, maar haken was er niet bij, al zag je op bepaalde plaatsen de vis in kleine groepjes aan de oppervlakte zwemmen en azen. Dan maar heel snel binnenvissen, dacht ik. Roly-poly noemen ze dat. Ik dacht dat die term betekende dat je heel snel moest binnenvissen maar in het Engels betekent die: Engelse pudding of kort en dik, maar enfin… de beten bleven niet uit. De regenbogen waren groot en sterk en ik heb het meermaals mogen meemaken dat de vis mijn BB rondjes liet draaien! Ik zag ook regelmatig gekromde hengels bij de andere vissers. Toen verloor ik met een keiharde beet de Blob fly en moest ik op zoek gaan naar iets gelijkaardigs. Gelukkig waren de vissen ook daar in geïnteresseerd.

Om twaalf uur was de schafttijd. Pompoensoep met bokes en daarna koffie met een amberkleurig vocht dat voor cognac moest doorgaan. Da's misschien een tip voor den Ido.(niks, geen koude voeten meer) De meeste onder ons hadden al wel enkele vissen kunnen verschalken. De namiddag was voor sommigen nog beter hoewel de vissen iets diepere regionen had opgezocht. Hier kwam de imitatieve visser weer beter aan zijn trekken. De meeste hadden wel enkele vissen en er waren er zelfs die tot 15 stuks hadden gevangen. Geen wonder dat, toen ze om 5 uur afbliezen, de Jan heel moeilijk van het water te krijgen was, de turbovinnen ten spijt. We mogen weer terugkijken op een schitterende visdag en we danken de vriendelijke mensen van de Hawthorn club voor de uitnodiging en de goede ontvangst. Kruishoutem, tot het volgende jaar maar weer!

Leer Webdevelopment met W3Schools @ http://www.w3schools.com