Om 7u30 in mijn eentje naar Millennium Lake wezen vissen. Het was al minstens anderhalve maand geleden dat ik er nog geweest was. Na een uurtje rijden kwam ik aan de poort van het meer. Na een paar minuten het water geïnspecteerd te hebben wist ik al dat het moeilijk zou worden. Heel weinig animo aan de oppervlakte. De vis zou weer diep gezocht moeten worden. Vlug mijn bellyboat opgeblazen en hengels opgetuigd.

Ik vis op Millennium niet graag vanaf de kant. De mogelijkheden worden er een stuk minder door omdat er dikwijls met een zwaarzinkende lijn moet gevist worden en ik riskeer niet graag lijnverlies aan de vele rommel die in het water ligt. Ik prepareerde twee hengels. Een intermediate #7 lijn met limitatieve nimfen (libellarve en een kopernimf)en een Hi Di #6 lijn, een korte leader met een aan de punt een Montana en aan de droppers een Caramel Pheasant Tail (een van mijn favorieten) en een kopernimf. Een zware buzzer op haakmaat 8 doet het ook wel eens op grote diepte.

Alweer was ik alleen, afgezien van een aantal ganzen, die mij luid protesterend begeleiden naar het water. Een kwartiertje later was ik op het water. Zoals gewoonlijk begin ik met de intermediate in de onmiddellijke omgeving van de plaats waar ik in het water ga. (de parking) Na een half uurtje nog geen rukje gehad, maar ik had hier en daar toch wat kringen op het water gezien.

Het meer is een uitgraving van grond die heeft gediend om het grote kruispunt en inrit van de autostrade te maken. De put is dan gedeeltelijk gevuld met bouwafval en daar zitten ook wel een aantal olievaten bij. Men weet niet wat er in zit, maar op de jaarvergadering was ons gezegd dat deze geen schadelijke stoffen zouden bevatten. (hoe kunnen zij dit nu weten?) Ik zag dat er een aantal van die vaten toch uit het water waren gehaald en die stonden nu klaar om vervoerd te worden. Het kan alleen maar beter worden!

Terug naar het vissen. Zoals gewoonlijk lukte het niet op geringe diepte en halve diepte dus overgeschakeld op de Hi Di. Je moet op Millennium dikwijls heel wat water afzoeken eer je de plaats gevonden hebt waar de vissen zich ophouden, maar als je ze eens gevonden hebt, krijg je meerdere aanbeten na elkaar. Het vissen met de Hi Di gaat als volgt te werk: Je werpt zo ver mogelijk in en laat de lijn afzinken tot je bijna op de bodem bent. (tellen) Dan HEEL langzaam met kleine achtjes binnenvissen, tussendoor een heel klein rukje, enz… Bij aanbeet niet direct aanslaan want dan mis je veel vis. Gewoon blijven doorvissen en treiteren tot dat je een ferme ruk krijgt of je lijn vast lijkt te lopen. Het moment dat je vlieg aan de opwaartse beweging begint is ook een moment dat aanbeten oplevert. Helemaal achteraan aan de wegkant kreeg ik, na ongeveer 2 uur vissen, mijn eerste aanbeet, een forse ruk aan de lijn. Na een tiental seconden schiet de haak los. Balen, maar toch krikt dat de concentratie weer wat op. Na de plaspauze kwam ik ter hoogte van de minst diepe gedeelten van het meer, en ja hoor, weer een ferme ruk! Deze vis vocht voor wat hij waard was en na een klein minuutje was hij er aan voor de moeite. Op zijn rug zaten vier striemen van een aalscholverbek. Deze had de aanval overleefd en zag er voor de rest gezond uit. Die plaats heb ben ik blijven afzoeken naar vis, kreeg een aantal aanbeten. Het resultaat van die dag waren 5 regenbogen van ongeveer 35 à 38 cm, een gelost een nog een aantal aanbeten. De grote jongens lieten het die dag afweten. Na een heel moeilijk begin toch nog een goede visdag.

In 2007 en 2008 heb ik regelmatig op Millennium gevist en ben nooit onder de 6 vissen naar huis gegaan. Dit jaar was het zelfs heel goed met dagen tot het maximum aantal vissen dat je mag vangen. (stomme regel, vind ik!)
Op onderstaande foto zie je me een vis drillen die met de Hi Di gevangen is.

Leer Webdevelopment met W3Schools @ http://www.w3schools.com